W końcu !!!!
Dzisiaj po raz pierwszy poczułem trzęsienie ziemi. W trakcie gdy słuchaliśmy próbnej prezentacji mojego kolegi Zainala zaczęło trząść. Muszę powiedzieć , że to bardzo dziwne i rzeczywście niezbyt przyjemne uczucie! A wszystko trawało 3 sek., tak że nawet by człowiek zabardzo się ruszyć nie zdążył. Na szczęscie tym razem było małe!
Earthquake Information (Information about Seismic Intensity at each site)
Issued at 10:55 JST 31 Aug 2007
Occurred at (JST)
10:51 JST 31 Aug 2007
Magnitude
4.3
Jak to zawsze w Japonii, zaraz po powrocie zacząłem odczuwać notoryczny brak czasu. W piątek, z racji przygnębienia po powrocie udałem się do Noname baru. Tam gdy zobaczyłem te same znajome twarze do razu poczułem się lepiej. Japończycy są jednak dość hermetyczni. Istnieje więc pewna grupa gajinów przewijając się przez te same bary dla gaijinów (słownie 2 czy 3). I do Naname’u zawsze jak przyjdę, to właściciel (Memet z Turcji) rewelacyjny człowiek tak na marginesie, już od progu krzyczy: “Hallo Maciek, How are you sir”. Śmiesznie jest i wesoło więc mi się polepszyło. W związku z tym sobotę prawie całą przespałem…
W niedzielę natomiast musiałem wstać o 7 rano!!! (co biorąc pod uwagę jetlag było okropne). No ale cel wstawania za to świetny. Mojego drogiego przyjaciela malutka córeczka (Miruna) miała chrzest. Oni są prawosławni więc dużo radochy miałem oglądając po pierwsze samą ceremonię a po drugie zaaferowanych rodziców…. hehe (oczywiście zdjęcia też robiłem).
Zaraz po chrzcie poleciałam wygrzebywać mule (seashells, czy mussels- mam problem z nazewnictwem) z dna jeziora Hamana. To jezioro jako że jest połączone z oceanem jest słone jak cholera, ale płytkie i ciepłe. Pół dnia spędziliśmy wiec w wodzie po pas wygrzebując te muszelki. Śmieszna to zabawa. Japończycy robią to całymi rodzinami. No i trzeba przyznać że się nie dziwie. Pyszne one. Gotuje je się 3 min w wodzie z sosem sojowym i masłem (i wychodzą takie jak zamawiałem za ciężkie pieniądze w chorwackich restauracjach). No przynajmniej takie zalety tej Japonii.
Witam!
Niektórzy z was może wiedzą, że w sierpniu udało mi się wyrwać do Polski (tych z którymi nie udało mi się spotkać, z góry przepraszam). Muszę przyznać że mało co mnie tak cieszy jak widok 11 osób witających na mnie na lotnisku. Tak naprawdę to w takich właśnie chwilach uświadamiam sobie, że nie chce żyć za granicą. Nie można narzekać. Mam tu naprawdę dużo znajomych, pod nosem ocean i góry. Mogę tu uprawiać przeróżne sporty: wspinać się, żeglować, surfować, grać w siatkę, badmintona etc. etc. Mam motor na którym uwielbiam jeździć. Jest co zwiedzać, bo dookoła Japonii jest parę ciekawych krai… Tylko że, to nadal jakoś nie to. Nie umiem tego wytłumaczyć dokładnie, ale wiem, że zamienił bym to wszystko bez wahania na spacer z Madzią po Kampinosie, albo na weekend na mazurach z moimi zwariowanymi przyjaciółmi( z których niektórzy lubią zasypiać przy włączonej suszarce). Na szczęście nie mamy suszarki która działa na 12V! Tak naprawdę więc, te wakacje w Polsce to był cudowny moment dla mnie. Po pierwsze Aga (moja siostra cioteczna wyszła za mąż). Muszę przyznać że strasznie Piotrka (czyli świeżo upieczonego Pana Młodego) strasznie polubiłem. I naprawdę fajna z nich para. Zapraszam do obejrzenia zdjęć ze ślubu. Przekonacie się sami jaki szczęście od nich bije.
No a potem wyjazd do Chorwacji (zdjęcia również dostępne). Chorwacja zawsze była fajnym krajem. i lubiłem tam jeździć, a teraz jak zrobili autostradę aż po Split to już w ogóle jest cudownie. Na pewno tam jeszcze wrócę. Potem dwa dni spędzone w domu i niestety trzeba było wrócić. Wszystko co dobre szybko się kończy. Ale na szczęście za chwilę będę powrotem w Polsce. Już 11 września. Do zobaczenia.
Powered by FireStats